Het Bahá’í geloof, waarvan de heilige plaatsen in Israël te vinden zijn, ontstond in Perzië in het midden van de 19e eeuw, toen oprichter Mirza Husayn Ali begon met het prediken van haar grondbeginselen: de eenheid van de hele mensheid en de geleidelijke openbaring van religieuze waarheid.

Mirza Husayn Ali, ook bekend als Bahá-u'lláh of Glorie van God, leerde dat er op gezette tijden in onze geschiedenis profeten zijn gekomen om spirituele waarheden te onthullen, zoals Mozes, Jezus, Krishna, Boeddha, Mohammed en andere religieuze leiders. Hij predikte de vestiging van een harmonieuze, ethische en moderne samenleving, vrij van economische en sociale vooroordelen.

Vanwege zijn geloof werd de Bahá-u’lláh verbannen naar wat in die dagen isolement betekende - het Land van Israël. Hij woonde onder huisarrest in Akko, waar zijn huis een bedevaartsoord werd. Aan het einde van zijn leven, toen zijn straf werd versoepeld, verhuisde hij naar het landhuis Bahjí ten noorden van Akko, waar hij ook ligt begraven. Zijn graftombe daar is wereldwijd het belangrijkste Bahá’í heiligdom. Het was Siyyid 'Ali-Muhammad, beter bekend als de Báb (de Poort), die de komst van Bahá-u'lláh aankondigde. Hij werd in zijn vaderland Perzië als een gevaarlijke rebel beschouwd en in 1850 geëxecuteerd.

De graftombe van de Báb ligt in Haifa. Het is voor de circa vijf miljoen aanhangers van het geloof op aarde de op één na heiligste plaats. Het is een opvallend monument van religieuze architectuur gelegen in een vredige tuin. De tombe werd in 1909 gebouwd door de zoon en opvolger van Bahá-u'lláh, die er de stoffelijke resten van de Báb vanuit Iran in het geheim heen liet brengen, en die er zelf ook ligt begraven. De 19 adembenemende Bahá’í Terrassen die naar het graf opstijgen vanaf de voet van de Karmelberg zijn onlangs uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed. De prachtig aangelegde tuinen op de hellingen van de berg zijn overdag een genot voor het oog, en ’s avonds smaakvol en inspirerend verlicht.